دیوانه بازی

پشت چشمان سیاهت رازهاست دلبری ها کردنش تا ناکجاست قدرت موج صدایت در دلم تا همیشه ماندگار و آشناست یک غریبه مانده ای اما بدان این خیال عاشقانه ماجراست رد شدن از من برایت ساده بود این جدایی را نگو کار خداست چشمه های حرف های بیشمار در مسیری عاشقانه با شماست سهم من از تو فقط شاعر شدن درد عشق ات را غزل شاید دواست چون کبوترهای شهری پر زدود روی پرهایم پر از بغض و جف دیوانه بازی...

شعر میخواهم بگویم دوریت یادم رود با غزلها اخت گردم غم به همزادم رود پیر گشتم در جوانی پیر راه عشق تو در سکوتی شاعرانه موج فریادم رود در کنـار شب بشیـنم بـا امیـد صبـح تو همچو زائویی شدم که جان نوزادم رود بیوفایی را به جانم همچو زهری ریختی کفتـر احساس تـو از بـام نـاشادم رود خلوت و تاریکی و عطر شمیم خاطرات ای خدا مرگم بده این دادو بیدام رود یاد ان شبهای بی تکرار دیوانه بازی...

لبانم مهر و موم از دست دنیاست

ولی راز دلم هم عمق دریاست

قمار عشق بازان ناحساب است

خدا هم مثل من گفتند تنهاست

نگاهم پشت درب خانه مانده

صدای پای تو از بس که زیباست

هوا هم بوی عطرت را گرفته

بدون تو جهانم ناشکیباست

چه کردی با دلم ای نازنینم

که هر شب بر سر یاد تو دعواست

کبوتر وقت خواندن غم ندارد

شبیه قاصدک در دشت و صحراست

هرزگاهی که یادت میکند یاد

بدان شهر دلم با تو چه غوغاست

فاطمه مقامی

دیوانه بازی...